'ncoppa 'o buffè cunfiette e
sciure 'e sposa,
Ch'addore 'e sciure 'arancio pe sta casa!
Sta casa c'addurava 'e mille rose,
che festa dinto a ll'aria s'era spasa!
Balcune e llogge carrecate 'e
rose.
Mo sò rimasto sulo into a sta casa;
mme guardo attuorno e veco tutt' 'e ccose,
ma 'a sposa nun ce stà stà fore casa.
È morta... Se n' è ghiuta
'mparaviso!
Pecchè nun porto 'o llutto? - Nun è cosa,-
rispongo 'a ggente e faccio 'o pizzo a rriso,
ma dinto 'o core è tutto n'ata cosa!